Global Voices Online » Steven BREWER

The Esperanto Window Closes / La Esperanta Fenestro Fermiĝas.

Steven BREWER — Fri, 15 Dec 2006 05:01:07 +0000

On Nov 29, 2006, Howard Dean addressed the Liberal Leadership and Biennial Convention. He gave an inspirational speech about the strategies that resulted in the Democrats retaking the US House and US Senate. It's a message that ought to resonate with people who want to advance the goals of Esperanto.	Je la 29a de novembro, Howard Dean, prelegis al la Liberala Estra kaj Dujara Kongreso. Li faris inspirigan prelegon pri la strategioj kiuj rezultis en tio ke la Demokratoj regajnis ambaŭ partojn de la usona parlamento. Estas mesaĝo kiun tiuj, kiuj volas antaŭenigi Esperanton devas ekkompreni:
It's just this: Show up everywhere. And work hard everywhere. Knock on doors everywhere. Make the calls everywhere. Shake hands everywhere. Do the hard work everywhere. And keep doing it…	Estas nur tiu ĉi: estu ĉie. Kaj laboregu ĉie. Telefonu ĉie. Manpremu ĉie. Faru la pezan laboron ĉie. Kaj faradu ĝin.
But the most striking moment in the speech came earlier. You can see the video of it here. He said:	Sed la plej trafa momento en la prelego okazis pli frue. Vi povas vidi la vidaĵon ĉi tie. Li diris (en la franca):
Parce que je croi, à la lumière de rèultats de cette èlection, que nous pouvons à nouveau bènèficier d'un partenariat entre les Etats-Unis et le Canada…D'un vèretable partenariat…D'un partnariat fonè sur la coopèration et la vèritè, le respect mutuel el l'ègalitè.	Ĉar mi kredas, en la lumo de la rezultoj de la voĉdonado, ke ni denove povas ĝui kunlaboradon inter Usono kaj Kanado…Veran kunlaboradon…Kunlaboradon fonditan sur kunagado, vero, kaj kunestimo de egaleco.

But he also says, “Won't Fox News hate this!” Many people in the US were stunned when, in the run-up to the war in Iraq, the administration ran a successful campaign to disparage French language, culture, and everything — even rechristening french-fries as “Freedom Fries” in the congressional cafeteria — because the French disagreed with the plans to invade Iraq. It's notable, that I don't hear anyone saying today, “Boy, the French sure were right.”	Se li ankaŭ diras, “Ĉu Fox News ne malamos tion ĉi!” Multaj homoj en usono miris kiam, en la monatoj antaŭ la milito en Irako, la registaro faris sukcesan kampanjon malvalorigi la francajn lingvon, kulturon, kaj ĉion — eĉ renominte “French Fries” (francajn terpomaĵojn) kiel “Freedom Fries” (liberecaj terpomaĵoj) — pro tio ke la francoj malkonsentis je la planoj invadi Irakon. Estas notinde, ke mi ne aŭdas iun nun kiu diras hodiaŭ, “Ho! La francoj vere pravis!”
In recent years, the United States has experienced a resurgence of language debate with legislation being proposed — and approved — to make English the “Official Language” of the United States: In 2005 it was the US House English Language Unity Act (H.R. 997) A Bill to declare English as the official language of the United States, to establish a uniform English language rule for naturalization, and to avoid mis-constructions of the English language texts of the laws of the United States, pursuant to Congress' powers to provide for the general welfare of the United States and to establish a uniform rule of naturalization under article I, section 8, of the Constitution.	Dum lastaj jaroj, Usono spertas renaskiĝon de lingvo-debato kun leĝoj proponitaj — kaj kelkaj aprobitaj — por fari la anglan-lingvo la “oficialan lingvon” de Usono: en 2005 estis la usona parlamento de reprezentantoj Angla Lingva Unuiga Leĝo (H.R. 997)Propono kiu deklaras la anglan kiel la oficiala lingvo de Usono, starigas unueca regulo por civitaniĝo, evitas mis-konstruoj de anglalingvaj tekstoj de la leĝoj de Usono, sekve de la povoj de la parlamento provizi al la generala bonfarto de Usono kaj starigi uniforma reguloj de civitaniĝeco sub artikolo 1, sekcio 8 de la Konstitucio
And in 2006 Senate Resolution 458 required “statements of national unity” to be made in English That the Senate affirms that statements or songs that symbolize the unity of the Nation, including the National Anthem, the Oath of Allegiance sworn by new United States citizens, and the Pledge of Allegiance to the Flag of the United States, should be recited or sung in English , the common language of the United States.	Kaj en 2006, Senata rezolucio 458 postulis ke “dirojn de nacia unueco” oni faru en la angla lingvo. Tiel ke la Senato jesas ke dirojn aŭ kantojn kiuj simbolas la nacion, inkluzive la nacia himno, la Ĵuro de Obeiĝo ĵurita de novaj civitanoj, kaj la Pleĝon al la Flago de Usono, oni diru aŭ kantu en la angla lingvo, la komuna lingvo de Usono.
Also, in 2006, as part of the debate on immigration was the National Language Act (S.3828) The Government of the United States shall preserve and enhance the role of English as the official language of the United States of America. Unless specifically stated in applicable law, no person has a right, entitlement, or claim to have the Government of the United States or any of its officials or representatives act, communicate, perform or provide services, or provide materials in any language other than English. If exceptions are made, that does not create a legal entitlement to additional services in that language or any language other than English. If any forms are issued by the Federal Government in a language other than English (or such forms are completed in a language other than English), the English language version of the form is the sole authority for all legal purposes.	Ankaŭ en 2006, kiel parto de la debato pri enmigrado, estis la Nacia-Lingvo Leĝo (S.3828)La usona registaro konservos kaj pligrandigos la rolon de la angla lingvo kiel la oficiala lingvo de Usono. Krom precize nomita en la leĝaro, neniu persono havas la rajton postuli ke la usona registaro agu, komuniko, aŭ ofertu ion ajn en iu lingvo krom la angla. Esceptojn ne provizas pluajn rajtojn. Se la usona registaro kreas plenumilojn en aliajn lingvojn, la anglajn versojn estas nure aŭtoritata por ĉiaj leĝaj kialoj.
The US has probably not seen a debate so fervent since World War I, when there was a concerted effort to make English the “official language” in response to the large German-speaking immigrant population. The debate is not about language, so much as fear: fear of recognizing the changing demography of the United States.	Usono ne vidis debaton tian fervoran ĝis la unua mondmilito, kiam estis kunordigita movado kiu celis fari la anglan kiel “oficialan lingvon” pro la granda nombro da germanlingvaj enmigrintuloj. La debato ne vere temas lingvon, sed timon: timo pri la ŝanĝanta demografio de usono.
The concensus, however, seems to be that the future is multilingual. I found a reference recently to David Graddol's article in Science The Future of Language. The most striking thing about the paper was the first figure. He graphs English against Spanish, Hindu/Urdu, and Arabic. English has declined from 9% of the world's population to 6% between 1950 and today (due primarily to demographic changes). The others are all increasing. What's not on the graph at all, however, is Chinese — with around 4 times as many speakers as English.	La nuna ekkompreno ŝajnas estis, kvankam, estas ke la estonteco estos multlingva. Mi trovis lastatempe referaĵon al la artikolo de David Graddol en Scienco La Estonteco de Lingvo. La plej trafa afero pri la artikolo estas la unua grafikaĵo,. Mi metas la anglan kontraŭ la hispana, hida/urda, kaj araba lingvoj. La angla malaltiĝas de 9% ĝis 6% el la monda homaro (pro, precipe demografiaj kaŭzoj). La aliaj ĉiuj kreskiĝas. Kio ne troviĝas ĉe la grafikaĵo estas la ĉina — kun kvaroble pli da parolantoj kiel la angla.
Employers in Asia are already looking beyond English — in the next decade, the new “must-learn” language is likely to be Mandarin. […] Monolingual English speakers may find it difficult to fully participate in a multilingual society.	Dungantoj en azio jam preterrigardas la anglan — en la venonta jardeko, la nova lernenda lingvo estos la ĉinan. […] Unulingvaj anglaparolantoj nur malfacile partoprenos multlingvan societon.
Moreover, it's increasingly difficulty for students to get any real experience with a second language. The cuts in taxes have resulted in less and less funding for public education resulting in fewer opportunities for language learning. My wife, who's on the local school committee says:	Plue, farigxas pli kaj malfacilaj por studentoj kiuj volas sperti duan lingvon. La malaltigoj al impoŝtoj signifas malpli da mono por publika edukado kaj malpli da eblecoj por lerni lingvojn. Mia edzino, kiu apartenas al nia loka edukada komitato diras:
Schools find it nearly impossible to teach language anymore. A neighboring town, Belchertown, this year, for the first time in a while, started offering it in the middle school and could only offer at the same time as band. Languages are one of the first thing to go. People complain that it's art, but its really languages. Classes get bigger and you don't really get a chance to practice speaking it anyway.	Lernejoj trovas sin tiel ke apenaux eblas instrui lingvojn nuntempe. Najbara urbo, Belchertown, tiu ĉi jare, por unua fojo volas oferti lingvo-instruado kaj povas oferti ĝin nur samtempe kiel muziko. Lingvolernado estas la unua afero fortranĉita. Oni plendas ke estas arto, sed vere estas lingvolernado. Klasoj fariĝis pli kaj pli granda kaj oni ne havas la eblecon praktiki, ĉiaokaze.
So, there you go. The United States wastes its time passing meaningless laws about “Official Languages” and “Languages of National Unity” while our students get relegated to a second-class citizenship. The EU has been learning that, although English may be the defacto international language, the people who are successful are those who can operate in the national languages: if you want to sell in Slovakia, you'd better know Slovak. And our kids never get to really learn other languages, because we're spending billions pursuing wars in the middle east. Did you see the only 6 of the 1000 people in the US embassy in Iraq understand Arabic?	Do, jen! Uzono malŝparas sian tempon per la diskutado pri sensencaj leĝoj pri “oficialaj lingvoj” kaj “lingvoj de nacia unueco” dum niaj studentoj fariĝas duarangaj civitanoj. La EU jam lernis ke, kvankam la angla estas la aktuala Internacia Lingvo, tiuj, kiuj nun sukcesas estas tiuj, kiuj parolas la nacian llingvon: se vi volas vendi en Slovakio, vi parolu la slovakan. Kaj niaj infanoj neniam lernas aliajn lingvoj ĉar ni elspezas miliardojn por militi en la mezoriento. Ĉu vi vidis ke nur 6 el 1000 homoj en la usona emabasadejo komprenas la araban?
Instead of being able to able to understand other cultures, we send with our kids a Phraselator to help them say things like “Halt. Put your hands above your head. We are the U.S. Military. We are here to help you.” Why would they ever need to hear something?	Anstataŭ ol kapabli kompreni aliajn kulturojn, ni sendas kun niaj infanoj unu el la aparatoj Phraselator por helpi ilin diri aferojn kiel “Haltu! Metu la manojn super la kapo. Ni estas la usona militaro. Ni estas ĉi tie por helpi vin.” Kial ili iam devus aŭskulti ion?
I still believe that there is a window of opportunity in this generation for Esperanto to fulfill its potential — if the US threw its full weight behind Esperanto, we could still get Esperanto accepted as the world's international language. If we did that, it would be a dramatic equalizer and would put us on a level playing field if/when the US collapses and Chinese becomes next important economic language. Or Globish. With Esperanto, our children could depend on being able to reliably understand one another no matter where they went. The French blew it when they killed Esperanto in the League of Nations. Now it's our turn to make the classic blunder. The window is closing.	Mi ankoraŭ kredas ke estas malfermita fenestro por ebleco de Esperanto plenumi sian plenpotencon — se Usono ĵetis sin tute malantaŭ la ideo de Esperanto, ni povus sukcesi ke oni akceptu Esperanto kiel la monda internacia lingvo. Se ni farus tiun, estus mirinda egaligilo kaj metus nin sur egala kampo se aux kiam usono kolapsas kaj la ĉina fariĝas la sekvonta grava ekonomia lingvo. Aŭ Globish. Per Esperanto, nia gefiloj povus kompreni unu la alian ĉie ajn ili irus. La francoj fuŝis kiam ili mortigis Esperanto en la Ligo de Nacioj. Nun estas nia vico fari la klasikan fuŝon. La fenestro fermiĝas.
Still, if Esperanto doesn't succeed in this generation, there's no reason to think that it won't still be around for the next generation and for many generations to come. Esperanto works: it's easy to learn and opens up an interesting and unique community of people around the world who are eager for international and intercultural contacts. There will always be a place for Esperanto in the hearts of its speakers.	Samtempe, se Esperanto ne sukcesas ĉigeneracie, oni nenial supozu ke ĝi ne daŭre ekzistos por la estontaj. Esperanto funkcias: facile lerneblas kaj malfermas interesa kaj unika komunumo de homoj ĉirkaŭ la mondo kiuj ravas internaciajn kaj interkulturajn kontaktojn. Ĉiam restos hejmo por Esperanto en la koroj de siaj parolantoj.

Esperantoland through Pictures / Esperantujo tra Bildoj

Steven BREWER — Wed, 22 Nov 2006 08:13:51 +0000


Only one more month until Esperanto Day! If you would like to participate you can sign up here, especially if you would like help with translation.	Nur unu monato ĝis Esperanto-Tago! Se vi volus partopreni, vi povas enskribiĝi ĉi tie, speciale se vi deziras helpon je tradukado.
Welcome back for our THIRD roundup of the Esperanto blogosphere! (Did you miss the first or second?) This month, I thought we would visit Esperantoland through pictures. I've chosen a handful of the pictures from the Esperantujo Flickr group that offer a sense of the richness and diversity of the worldwide Esperanto community. Read more to learn about the picture above!	Rebonvenon al nia TRIA resumo de al Esperanta blogosfero! (Cxu vi mistrafis la unuan aŭ duan?) Ĉimonate, mi decidis ke ni vizitu Esperantujon per bildojn. Mi elektis manplenon da bildoj de la Esperantujo Flickr grupo kiu ofertas guston de la riĉeco kaj diverseco de la monda Esperanto-komunumo. Legu pli por lerni plu pri la supra bildo!

On the 20th of May, 2006, in Frankfurt at Main, is the Parade of Cultures, a traditional event, which is organized by the various youth organizations together. In Frankfurt and surrounding communities there are inhabitants from more than 100 countries for whom the parade is an occasion to publically show their culture. But it also provides an opportunity for other organizations in the city, for example, the esperantists. In front of our group marched a dance-ensemble from a Bolivian cultural organization.	Je la 20a de majo 2006 okazis en Frankfurt che Majno la “Parade der Kulturen” (parado de kulturoj), nun jam tradicia evento, kiun organizas la diversaj junularaj organizajhoj de la urbo komune. En Frankfurt kaj ties cirkauajho loghas anoj de pli ol cent nacioj, por kiuj la parado estas okazo, prezenti sian kulturon publike. Sed la okazon uzas ankau aliaj organizajhoj de la urbo, ekzemple la esperantistoj. Antau nia grupo marshis dancensemblo de bolivia kulturorganizajho.

During the World Congress there is also a Children's Congress where kids from many countries meet one another and speak in Esperanto. On the 3rd of August, the Children's Congress visited the Leaning Tower of Pisa. Bert Schumann provided an actual photo diary of the whole day (and, in fact, the whole congress), including the trip on the bus and pictures showing the children trying to “hold up” the leaning tower.	Dum la Universala Kongreso okazas ankaŭ la Infana Kongreseto, kie infanoj de multaj landoj renkontas unu la alian kaj parolas Esperante. Je la 3-a de aŭgusto, la Infana Kongreseto vizitis la Klinanta Turo de Pizo. Bert Schumann provided an actual bilda taglibro pri la tuta tago (kaj fakte la tuta kongreseto), inkluzive la vojaĝo per aŭtobuso kaj bildoj de la infanoj dum ili provas “subteni” la klinantan turon.

Esperanto isn't just for the young, however. This is a picture of Sally Lawton and my mom, Lucy Brewer at an Esperanto meeting in Quincy at a Brazilian churrascaria restaurant. There's a small Esperanto group of elderly ladies that meets every week in Northampton, but for this weekend, they drove to Quincy to meet esperantists from the eastern part of the state and a visitor from Texas, Anderson “nehundo” Mills. For my mom, Esperanto has been a link to a supportive community of friends both near and far away.	Esperanto ne estas nur por junuloj, tamen. Jen estas bildo de Sally Lawton kaj mia patrino, Lucy Brewer ĉe Esperanto-renktoniĝo ĉe Brazila ĉuraskaria restoracio. Estas malgranda grupoj de maljunaj virinoj kiuj renkontiĝas ĉiusemajne en Northampton, sed tiu ĉi semajnfine, ili vojaĝis al Quincy por renkonti esperantistojn de la orienta flanko de la ŝtato kaj vizitanto de Teksaso, Anderson “nehundo” Mills. Por mia patrino, Esperanto estas ligo al subtena komunumo de amikoj kaj proksimaj kaj foraj.
Esperanto was proposed in an age when it seemed like there really was A language problem. L.L. Zamenhof, who created Esperanto, believed, if not that miscommunication caused war, at least that genuine understanding among people was a precondition of peace. He recognized that Esperanto wasn't sufficient for peace, but with understanding as a precondition, he believed it offered the best chance. Nowadays, raw comprehension is less the problem than creating a just and sustainable system that will help the world move toward equity, anstataŭ than our current path that reifies and exacerbates pre-existing inequalities.	Oni proponis Esperanton dum epoko kiam ŝajnis ke ja estis nur unu lingvo problemo. L. L. Zamenhof, kiu kreis Esperanton, kredis ke, se militon ne kaŭzis miskompreno, almenaŭ ke vera interkompreniĝo estis necesa antaŭkondiĉo por paco. Li rekonis ke Esperanto ne sufiĉis por paco, sed ofteris la plej bonan ŝancon. Nuntempe, nura komprenado estas malpli grava problemon ol la bezono starigi justan kaj daŭripovan sistemon kiu helpos la mondon iri al egaleco, anstataŭ nia nuna pado, kiu subtenas kaj pligrandigas la jam ekzistantajn malegalecojn.
From the beginning, esperantists have struck a balance between inwardly-focused activity that contribute to the Esperanto community and culture — such as writing stories, poems and books; translating works from other cultures into Esperanto; and organizing conferences and meetings — and outwardly-focused activity that helps others to learn about Esperanto and it's values — activism, research, public relations, and international legislative action. In 1996, a proclamation in Prague, the Prague Manifesto, expressed a set of 7 goals for the Esperanto community. Below are a few pictures of people trying to put these principles into action.	De la komenco, esperantistoj trafas ekvilibron inter ene-fokusita agado kiu kontribuas al la Esperanto-komunumo kaj -kulturo — t.e. skribi rakontojn, poemojn, kaj librojn; traduki verkaĵojn el aliaj kulturoj en Esperanton; kaj organizi konferencojn kaj renkontiĝojn — kaj ekstere-fokusita agado kiu helpas aliajn lerni pri Esperanto — aktivismo, esploro, informado, kaj internacia leĝa-aktivado. En 1996, proklamo en Prago, la Manifesto de Prago, esprimis 7 celojn por la Esperanto komunumo. Sube vidu kelkajn bildojn de homoj kiuj aktivas je tiuj celoj.

In March, there was a large protest in Belarus after the presidential elections. Over a period of several days, a tent-camp was set up in this plaza, but on the night of the 20th, the police came in and arrested everyone. In this picture, Antono (on the left) brought in provisions to the tent camp and Zmitro, on the right, was imprisoned for two weeks for participating in the protests.	En Marto, estis granda protesto en Belarusio por la prezidenta balotado. Dum kelktaga periodo, tendaron oni starigis en tiu ĉi placo, sed je la nokto de la 20a, la polico envenis kaj detenis ĉiujn. En tiu ĉi bildo, Antono (je la maldekstra) portis provizojn por la protestantoj kaj Zmitro, je la dekstra, oni enkarcerigis dum du semajnoj por lia partopreno je la manfestacio.

Finally, here is myself participating the Amherst Peace Vigil, a weekly protest against militarism that has been taking place for 30 years. I include the picture, not only because I thought it was cool, but also because it brings up another long debate within the Esperanto community related to neutrality. Esperanto proposes itself as politically neutral. When this picture it first appeared at the Esperanto-USA website, it caused some to question whether it represented taking sides in a political debate. But it's long been recognized that just the idea of communicating internationally is not a neutral idea. This has been called the “internal idea” of Esperanto. Valuing discussion over destruction is not a neutral position, but represents an active kind of neutrality, that Esperanto values.	Finfine, jen mi mem partoprenante je la Amherst Paca Solenaĵo, semajna protesto kontraŭ militarismo kiu okazas dum 30 jaroj. Mi inkluzivas la bildon, ne nur ĉar mi kredas ke ĝi estas mojosa, sed ankaŭ ĉar ĝi levas alian longan debaton en al Esperanto-komunumo pri neutraleco. Esperanto proponas sin kiel “politike neŭtrala”. Kiam ĉi bildo aperis ĉe la retejo de Esperanto-USA oni demandis ĉu ĝi reprezentas ke oni prenas unu flankon de politika debato. Sed oni dumlonge rekonas ke nur la ideo de komuniki internacia ja ne estas neutrala ideo. Oni vokas tion la “interna ideo” de Esperanto. Tio ke oni valorigas diskuton super detruon ne estas neŭtrala pozicio, sed representas aktivan neutralon kiun Esperanto estimas.
Check back next month for my Esperanto-Day posting, in which I'll look at a language problem from my perspective. See you then!	Revenu post monato por vidi mian Esperanto-Tagan afiŝon, en kiu mi esploros lingvan problemon de mia perspektivo. Ĝis tiam!

Vojaĝo tra Esperantujo / A trip through Esperanto-land

Steven BREWER — Sat, 21 Oct 2006 11:04:46 +0000

Only two months until Esperanto Day! In this, our second roundup of the Esperanto Blogosphere (missed the first?), I will lead you on a tour of some of the different kinds of blogs you find in the Esperanto community.

Nur du monatoj ĝis la Esperanto-Tago! En tiu ĉi, nia dua resumo de la Esperanta blogosfero (mistrafis la unuan?), mi gvidos vin je vojaĝo al kelkaj el la diversaj blogoj de la Esperanta komunumo.

Esperanto has always been intended as a second language, letting children learn a native language of their community or country, but then making it easy for everyone in the world to communicate effectively with everyone else. As we saw last month, there are a few denaskuloj, for whom Esperanto is their first language, but only a thousand or two. For most people blogging in Esperanto, therefore, they're blogging in a second language. Some blog only in Esperanto, some blog bilingually every week, while others switch back and forth, depending on which audience they're writing for. Speaking from experience, writing bilinqual posts is a lot of work. One blogger that does so is Aliamondano (Otherworlder) who writes the left-leaning blog A Different World is Possible in El Salvador in both Esperanto and his native Spanish. In August, he wrote a posting, Divine Luck about the role of the mainstream media in El Salvador in reifying the public perception about the normality of the existence of rich and poor.	Espereranton oni ĉiam imagis kiel dua lingvo, lasante al infanoj lernu denaskan lingvon de sia komunumo aũ lando, sed tiam farante facile ke ĉiuj en la mondo facile komunuki unu la alian. Kiel ni vidis lastamonate, estas kelkaj denaskuloj, sed nur unudu miloj. Por la plejmulto, tial, oni blogas en dua lingvo. Kelkaj blogas nur en Esperanto, aliaj blogas dulingve ĉiusemajne, kaj eĉ aliaj ŝanĝas tien kaj reen, depende al kiu aŭskultantaro ili blogas. De mi propra sperto, mi povas diri ke skribi bilingve estas multe da laboro. Unu blogisto kiu faras tion estas Aliamondano, kiu skribas la maldekstrisma blogo Alia Mondo Eblas de Salvadoro en kaj Esperanto kaj lia denaska hispana. En Aŭgusto, li skribis pri Dia Sorto, pri la rolo de la gazetaro en Salvadoro kiu subtenas kaj plifortigas la publikan bildon ke la ekzisto de riĉuloj kaj malriĉuloj estas normala.
The whole world needs to understand that the incredible — and always growing — gap between the possessions of the rich and poor is not just Divine Luck… That kind of life-, thought-, and action-manner is offensive to the God that I believe in (and I believe in the god of Jesus).	La tuta mondo devas kompreni ke la nekredebla – kaj ĉiam kreskanta – malegaleco inter la havo de la plej riĉaj k la plej malriĉaj ne estas Dia Sorto… Tia viv-, pens- k ag-maniero ofendas la Dion je kiu mi kredas (kaj mi volas kredi je la Dio de Jesuo).
One of the most popular blogs in Esperantujo… Oh. It's probably worth a moment to explain “Esperantujo”. Originally in Esperanto, country names were often formed by adding -ujo to the end of the name of the people who lived there. (The ending itself means container or source for something). There was, of course, no country for Esperanto, but people would joke that when Esperanto-speakers got together, they were in “Esperantujo”. Increasingly, the Esperanto community has come to the opinion that countries are multiethnic and can't be seem simplistically as a “container” for an ethnic group, so country names are increasingly derived with the ending “-io” and people talk about “Esperantio”.	Unu el la plej popularaj blogoj en Esperantujo… Ho! Verŝajne meritas momenton por ekspliki kio estas “Esperantujo”. Originale en Esperanto, nomoj de landoj oni ofte formis per aldono de -ujo al la nomo de la homoj kiuj loĝis tie. (La finaĵon signifas, nu, “ujo”. :-) Kompreneble, ne estis lando por Esperanto, sed kiam Esperanto-parolantoj kongresis, oni ŝercus ke oni estis en Esperantujo. Pli kaj pli, la Esperanto-komunumo konsentas ke landoj estas multetnaj kaj oni ne simple priparolu ilin kiel ujo de etna grupo, do landaj nomoj pli kaj pli oni indikas per la finaĵo “-io” kaj oni parolas pri “Esperantio”.
As I was saying, one of the most popular blogs in Esperantujo is Beĉjo. He's an Iranian who is now studying physics in Canada. A couple of weeks ago, he was nostalgically reflecting about the role of Esperanto in intellectual inquiry.	Kiel mi diras, unu el la plej konataj blogoj en Esperatujo estas Beĉjo. Li estas irano kiu studas fizikon en Kanado. Antaũ du semajnoj, li nostalgie reflektis pri la rolo de Esperanto en la intelektula vivo.
Sometimes my travels on the Internet result in interesting discoveries. Yesterday, I found myself on the internet (as I often do when looking for a word using the search engines like Google and Yahoo), I this interesting blog posting. It seems that the blogger was looking for mathematical terms and found an interesting article from a very interesting journal. The journal was named “Funkcialaj Ekvacioj”. Its editorial board consisted entirely of Japanese and since its founding the authors of most of its articles were Japanese also. The journal has been published since 1958 and the entirety of the archive is available via the net. In the beginning, there were articles in English, French and Esperanto (and, if necessary) with an abstract in Esperanto). That ended during the 70s. From that time, the articles appeared in English, but the title (of the journal) remained in Esperanto. As an example, it was interesting to look at this article (completely in Esperanto) about the transformation of Euler and it's application to the differential equations of Fuscha type, I; integral of Reiemann-Lioville en the field of complexity. Whoa! Esperantists used to do a lot more than they do nowadays!	Iam miaj vagadoj sur la interreto rezultigas interesajn eltrovojn. Hieraŭ kiam mi vagis sur la interreto (tion mi ofte faras per serĉi vortojn sur la retserĉiloj kiel tiuj de Guglo kaj Jahuo) mi trovis tiun ĉi interesan blogeron. Tiel ŝajnas ke la blogisto serĉinte inter matematikaj temoj estas eltrovinta interesan artikolon de tre interesa revuo. La revuo nomiĝas Funkcialaj Ekvacioj. Ĝia redakcio konsistas el nur japanoj kaj depost ĝia eldoniĝo la plejparto de verkistoj de ĝiaj artikoloj ankaŭ estis japanaj. La revuo estas eldonita depost 1958 kaj tuto de ĝia arkivo estas atingebla sur la interreto. En komenco de ĝia eldoniĝo en la revuo aperis artikoloj en la angla, franca kaj Esperanto (kaj se necesis resumoj tradukiĝis al Esperanto). Tio ĉesis depost la 70-aj jaroj. Depost tiu tempo la artikoloj skribiĝis en la angla sed la revua titolo restis esperantlingva. Kiel ekzemplo estas interesa rigardi al tiu ĉi artikolo (tute en Esperanto) pri Transformo de Euler kaj ĝia aplikado al la diferencialaj ekvacioj de Fuchsa tipo, I; Integralo de Riemann-Liouville en la kompleksa kampo. Ho ve! esperantistoj antaŭe faris multon pli ol tio kion ili faras nuntempe.
A relatively new blog by Roĝer Borĝes of Spain talks primarily about music in Esperantujo.	Relative nova blogo de Roĝer Borĝes parolas plejparte pri muziko.
Connected with the youth program of the World Congress in Florence, I disk-jockeyed last night. The place was hot, dark, and underground!! Great atmosphere. I really enjoyed that Tone (Antonio Moreiro, from Brazil) accompanied me, we sang, hip-hopped, and drove the public wild. “Es-pe-ran-to, it's the new song, mine, and yours, the international language.	Kadre de la junulara programo de la UK en Florenco, mi disk-ĵokeis en la lasta nokto. La ejo estis varma, subgrunda, malhela!! Estis fakte bonega etoso… Mi ege ĝojis ke Tone (Antonio Moreira, el Brazilo) akompanis min, ni kantis, hip-hopis kaj igis la publikon freneza! “Es-pe-ran-to, estas nova kanto… Mia, kaj via, la lingvo internacia!!”
I actually got to see Tone perform in Brazil and found recently that his hip-hop rap performance is available via google video. It was incredible — one of the best virtuoso performances I've ever seen in Esperanto — or in any other language.	Fakte mi vidis Tone dum la Brazila Landa Kongreso kaj trovis ke lia repo haveblas per Guglo. Nekredeble — unu el la plej bonaj faraĵoj mi iam vidis en Esperanto — aŭ en iu alia lingvo.
Manolo, a physicist from Spain writes a blog that includes nice accounts of Spanish cultural events, such as this one about “The Day of Spanishness” that in the US is celebrated as Columbus Day and the fact that “Pilar” is one of the names of purely Spanish origin.	Manolo, fizikisto de Hispanio verkas blogoj kiu inkluzivas bonajn priskribojn de hispanaj kulturaj eventoj, kiel tiu ĉi la “Tago de Hispaneco kiu en usono oni celebras kiel la Tago de Kristoforo Kolombo kaj la fakto ke “Pilar” eztas unu el la nomoj de pure hispana devenon.
“Pilar” is one of the very few names of purely Spanish origin: it is not the spanishization of some hebreic-biblical, latin, german, slavic, or arabian name. Another name like that which I can remember is “Javier”, from Saint Francisco of Javier, who was born in the village of the same name. If you meet someone named “Javier” or “Pilar”, it is almost certain that they're Spanish.	“Pilar” estas unu el la malmultegaj nomoj pure hispandevenaj: do, ĝi ne estas hispanigo de iu ajn hebrea-biblia, latina, ĝermana, slava aŭ araba nomo; alia tia nomo kiun mi sukcesas memori nun estas “Javier” [ĥavier'], pro la sanktulo Francisco de Javier, kiu naskiĝis en samnoma navara vilaĝo (ankaŭ alimaniere literumita “Xavier” aŭ “Xabier”). Se vi renkontas iam homon nomatan Javier aŭ Pilar estu preskaŭ certa ke temas pri hispano.
The “Pilar”-woman is often proud of her name, but are they really really aware that their name means “post”? Would they still like their name so much? ;-)	La “Pilar”-virino ofte fieras pri sia nomo sed, ĉu ili vere konscias ke ilia nomo estas “fosto”? ĉu ili ŝatus sian nomon tiel multe? ;-)
If anyone gets this far, I'll describe one more blog in Esperanto: Two Naked Girlfriends. Its supposedly about a guy who lives with, kisses, and tells with two girlfriends. He recently got into the debate about veils.	Se iu legas tiome, mi priskribos unu pluan blogon en Esperanto: Du Nudaj Amikinoj. Supozeble temas pri ulo kiu vivas, kisas, kaj rakontas je du amikinoj. Antaŭnelonge, ni eniris la debaton pri vualoj.
From the distance of Antonio, I caught sight of Renata who was crossing the plaza with another woman, perhaps a student, dressed in black with a grey veil, who was clearly from a religious land. Only the face was visible. It was an interesting thought — underneath their clothes, both were female. What would the world look like if Renata wore a veil too?	De Antonio mi defore ekobservis Rentatan kiu transiris la Placon kun alia ulino, eble studantino, nigre vestita, kun griza vualo, certe el iu religia lando. Videblis nur la vizaĝo. Interesa penso - sub la vestoj ambaŭ estas inoj. Kiel aspektus la mondo se ankaŭ Renata portus vualon?
Thanks again for checking in with the Esperanto blogosphere. I'll have another report in a month. See you then!	Dankon refoje ke vi kontrolas la Esperantan blogosferon. Mi preparos alian reporton post monato! Ĝis tiam!

Esperanto Day / Esperanto-Tago

Steven BREWER — Thu, 21 Sep 2006 06:55:58 +0000

This is the first of a set of postings offering a roundup of the Esperanto-language blogosphere, culminating with a posting to review the Esperanto-Day postings. Esperanto Day is a project sponsored by the Esperanto League for North America that proposes that bloggers everywhere post a bilingual posting in Esperanto (and their native or regional language) to discuss challenges or problems of language in their area. There is a team of translators standing by to help translate postings into Esperanto for beginners. And now, on to the Esperanto blogosphere!

Jen la unua el aro da afiŝoj por resumi la Esperant-lingva blogosfero, celante afiŝon por resumi la afiŝojn de Esperanto-Tago. Esperanto-Tago estas projekto kiun subtenas la Esperanto Ligo por Norda Ameriko kiu proponas ke blogistoj ĉie afiŝu dulingvan blogaĵon en Esperanto (kaj sia denaska/regiona lingvo) kiu diskutas defiojn aŭ problemojn pri lingvo en sia regiono. Estas teamo da tradukistoj kiu helpos traduki afiŝojn en Esperanton por komencantoj. Kaj nun, al la Esperanta blogosfero!

The 62nd International Youth Congress (IJK) of Esperanto was held in Sarajevo this year. Around 300 young people gathered in Bosnia-Hercegovina for concerts, theater, films (with Esperanto subtitles), dancing, and discussion — all in Esperanto, of course. Anderson “nehundo” MILLS, a doctoral student at the University of Texas Austin, attended the IJK for the second time and provided a list of the top moments and memories for him:	La 62a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de Esperanto okazis en Sarajevo ĉijare. Proksimume 300 junuloj kunvenis en Bosnio-Hercegovinio por koncertoj, teatraĵoj, filmoj (kun Esperantaj subtitoloj), kaj diskutado — en Esperanto, kompreneble. Anderson “nehundo” MILLS, doktora studento de la Universitato de Teksaso en Aŭstino, partoprenis je Ia JK por la dua fojo kaj provizis liston de la plej elstaraj momentoj kaj memoroj por li:
played dominoes with the guy from Egypt in the Chicago airport. “Would you have public sex?” told the story of my hand accident two times. saw my daughters and granddaughter again. the foodservers went crazy about my painted nails. walked around the old city. the diver at the old bridge in Mostar. “Strawberries.” spent a lot of time with the from-birth-speakers*, and learned the the truth about a lot of myths about them. got invited into the room of a French woman. taught 42 (the national game of Texas) to 8 people. beatboxed on a microphone in front of 400 people to a standing ovation! got mocked for my American accent when I was tired and complimented for my lack of accent when I wasn't. the African scaring the local kid.	ludis domenon kun egipto en flughaveno de Ĉikago. “ĉu vi volis seksumi publike?” rankontis la rakonton pri mia manvundon dufoje. vidis miajn filinojn kaj nepinon denove. la manĝaĵservistinoj frenezis pri miaj farbitaj ungoj. piediris ĉirkaŭ la malnova urbo. la plonĝisto ĉe la malnova ponto en Mostar. “Fragoj.” pasigis multe da tempo kun la denaskuloj*, kaj rompis mitojn pri ili. Galaksia Krozŝipo ‘Ludoviko' invitiĝis en la ĉambron de francino. instruis 42-on (la nacia ludo de Teksaso) al 8 homoj. buŝtamburis per mikrofono antaŭ 400 homoj, kaj ili aplaŭdegis! mokiĝis pri mia akĉento kiam mi estis laca, kaj komplimentiĝis kiam mi estis nelaca. la afrikano timigis la lokan knabon.
* The term “from-birth-speakers, or denaskuloj refers to people who learned Esperanto as thir first language. Esperanto speakers from different countries fall in love and get married, with some frequency (enough so that people sometimes joke that Esperanto is really edzperanto or “marriage broker”). Since the only common language such couples typically have is Esperanto, they tend to speak Esperanto in the home and, when they have children, the children learn Esperanto as their first language. Estimates are that there are a couple of thousand denaskuloj worldwide.	* La terminon “denaskuloj” temas homojn kiuj lernis Esperanton kiel sia unua lingvo. Esperanto-parolantoj de malsamaj landoj amiĝas kaj geedziĝas je iu frekvenco (sufiĉe ke homoj foje ŝercas ke Esperanto estas vere “edzperanto”). Pro tio ke la nura komuna lingvo de tiaj paroj estas Esperanto, ili emas paroli Esperanton en la hejmo kaj, kiam ili havas infanojn, la infanoj lernas Esperanton kiel sia unua lingvo. Oni proksimumas ke estas dumil denaskuloj tra la mondo.
There are a lot of people who are surprised to learn that Esperanto is actually spoken anywhere. It turns out that there are actually a substantial number of international meetings where Esperanto-speakers meet and talk in Esperanto. The biggest meeting is the World Congress of Esperanto (abbreviated “UK” and pronouced “ooh-KOH”), which was held in 2006 in Florence, Italy, and brought in 2100 people from 63 countries around the world. SIBAYAMA Zyun'iti, a computer programmer from Yokohama, Japan, participated in the UK this year, anticipating when Yokohama hosts the UK next year. During the closing ceremony, he described the remarks of the local organizing committee from Japan receiving the congress'flag:	Estas multaj homoj kiuj surpriziĝas ke oni eĉ parolas Esperanton ie ajn. Fakte, okazas sufiĉe multe da internaciaj renkontiĝoj kie Esperanto-parolantoj kunvenas kaj parolas Esperante. La plej granda estas la Universala Kongreso (UK), kiu okazis en 2006 en Florenco, Italio, kaj allogis 2100 homojn de 63 landoj ĉirkaŭ la mondo. SIBAYAMA Zyun'iti, komputilisto de Yokohama, Japanujo, partoprenis en la UK ĉijare, anticipe la okazon de la UK venontajare, kiam la Yokohamo gastigos la UK-on. Dum la solena fermiĝo, li priskribis la rimarkojn de la loka kongresa komitato de Japanujo ricevante la kongresan flagon:
Ms Syozi and I of the Local Congress Committee of next year's 92nd UK have the honor to receive the congress' flag (not the giant flag in the background, but the one that is 1.5m long horizontally) from the leader of the local congress committee from the 91st UK. In point of fact, the whole thing is symbolic: the flag isn't actually coming to Japan, but will stay in an office in Rotterdam until the congress. Ms Syozi presented a (translated) welcome message from the Japanese ambassador in Italy. And before (after?) that, I offered some impromptu remarks. So, the full text doesn't exist, but here is the essence. The full message (translated from the mayor of Yokohama is available in the final issue number 6 of the Congress Courier.	Mi kaj s-ino Syozi el la LKK por la venontjara 92a UK, havis honoron ricevi kongresan flagon (ne la flagegon fone de la scenejo, sed 1.5m longa horizontale), de la LKK-estro de tiu cxi 91a UK. Fakte la afero estas simbola; la flago ne venos efektive Japanien, sed nur restis en Roterdama oficejo kaj restos gxis la venonta kongreso. Tie, s-ino Syozi prezentis la (tradukitan) mesagxon de la japana ambasadoro rezidanta en Italio por bonvenigi. Kaj antaux ol tio mi parolis — improvizite. Do la plena teksto ne ekzistas, sed ja esenco estis jena. La plena mesagxo (tradukita) de la urbestro de Jokohamo estas legebla en la fina n-ro 6 de la Kongresa Kuriero.
Welcome to Yokohama, as also says the Mayor of Yokohama, metioning that Yokohama opened itself to the whole world as an international harbor 147 years ago. That date, I interpret like an esperantist, namely that in 1859 L. L. Zamenhof (the creator of Esperanto) was born. So the birth of the idea of Esperanto and that of the city of Yokohama are the same. In this year of 2006, we celebrate the 100th anniversary of the Esperanto movement in Japan, and the UK will be the culmination of the events of the anniversary year.	Bonvenon al Jokohamo, kiel ankaux diras la urbestro de Jokohamo, menciante ke Jokohamo malfermis sin al la tuta mondo kiel internacia haveno antaux 147 jaroj. Tiun daton mi interpretas esperantisme, nome en 1859, kiam naskigxis L.L.Zamenhof. Do la naskigxo de esperanta ideo kaj tiu de urbo Jokohamo estas same longa. En tiu cxi jaro 2006, ni festis la centjaran jubileon de Esperanto-movado en Japanio, kaj la UK estos la fina de la eventoj por la jubileaj jaroj.
Now Japan, namely “indeed the bread place” (pan- in Esperanto means “bread”), is originally known as “indeed the rice place”; Rice is the staple here. But today it is also “indeed the bread place”, with bread. In the coming year, it will also be “indeed the spagetti place”, etc, so you can safely join us. Welcome to Yokohama!	Nu, Japanujo, nome ja-pan-ujo, estas origine konata kiel ja-riz-ujo; oni cxefe mangxis rizajxon. Sed hodiaux gxi ankaux estas ja-pan-ujo, kun pano. En la venonta jaro, gxi estos ankaux ja-spaget-ujo, kaj tiel plu, do vi povas sengxene veni nin. Bonvenon al Jokohamo!
Next month, I plan for us to take a deeper look at the Esperanto blogosphere and examine some general trends with examples: blogs that talk about Esperanto, about the Esperanto movement, and those that just use Esperanto without talking about it. See you then!	Venontamonate, mi intencas ke ni rigardu pli profunde al la Esperanta blogosfero kaj esploru kelkajn elstarajn emojn kun ekzemploj: blogoj kiuj parolas pri Esperanto, pri la Esperanto-movado, kaj tiuj, kiuj nur uzas Esperanto sen priparoli ĝin. Ĝis tiam!